Wypadek to nie tylko uszkodzony samochód. Sprawdź, jakie masz prawa
Wypadek komunikacyjny może wydarzyć się w ciągu kilku sekund. Jego skutki mogą jednak trwać miesiącami, a czasem nawet przez całe życie. Dla osoby poszkodowanej wypadek często oznacza pobyt w szpitalu, leczenie, rehabilitację, ból i cierpienie, konieczność korzystania z pomocy innych osób, a niekiedy również utratę pracy lub ograniczenie możliwości wykonywania dotychczasowego zawodu.
W takiej sytuacji bardzo często pojawia się pytanie: co właściwie należy mi się po wypadku i od kogo mogę tego żądać?
Prawo przewiduje kilka różnych form rekompensaty. W zależności od okoliczności poszkodowany może dochodzić przede wszystkim odszkodowania, zadośćuczynienia oraz renty. Jeżeli wypadek był wynikiem przestępstwa, poszkodowany ma również określone prawa w postępowaniu karnym.
Warto pamiętać, że odpowiedzialność cywilna i odpowiedzialność karna to dwie różne kwestie. To, że sprawca odpowiada karnie, nie oznacza, że poszkodowany powinien zrezygnować z dochodzenia swoich roszczeń finansowych. I odwrotnie – uzyskanie odszkodowania z ubezpieczenia OC nie oznacza automatycznie zakończenia wszystkich kwestii związanych z odpowiedzialnością sprawcy.
1. ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA WYPADEK KOMUNIKACYJNY
W przypadku szkód związanych z ruchem pojazdów zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego, w szczególności art. 436 k.c.
Odpowiedzialność ta obejmuje zarówno szkody dotyczące majątku, jak i szkody na osobie. W przypadku osoby poszkodowanej może więc chodzić nie tylko o uszkodzenie samochodu czy innych przedmiotów, ale przede wszystkim o konsekwencje zdrowotne wypadku.
W praktyce dla poszkodowanego bardzo istotne znaczenie ma ubezpieczenie OC pojazdu sprawcy. To właśnie z tej polisy najczęściej dochodzone są świadczenia związane z wypadkiem. Dlatego osoba poszkodowana nie powinna ograniczać się do pytania, kto spowodował wypadek. Powinna również ustalić, **gdzie pojazd sprawcy był ubezpieczony i jaki był numer jego polisy OC.
Roszczenia można skierować do ubezpieczyciela, wskazując dane sprawcy, numer polisy, opis zdarzenia oraz zakres i wysokość żądanych świadczeń.
—
2. SZKODA NA OSOBIE – CO TO WŁAŚCIWIE OZNACZA?
Wypadek może spowodować tzw. szkodę na osobie.
Może ona polegać na **uszkodzeniu ciała** albo **rozstroju zdrowia**.
Uszkodzenie ciała oznacza naruszenie integralności organizmu, natomiast rozstrój zdrowia obejmuje zaburzenie prawidłowego funkcjonowania organizmu. Może to być zarówno bezpośredni uraz, jak i choroba lub dysfunkcja będąca następstwem wypadku.
Co ważne, samo stwierdzenie, że ktoś został poszkodowany, nie zawsze wystarczy do uzyskania określonej kwoty odszkodowania. Poszkodowany powinien wykazać, **jakie były skutki wypadku i jakie koszty lub straty z tych skutków wyniknęły**.
Dlatego tak ważna jest dokumentacja.
3. ODSZKODOWANIE – CZYLI REKOMPENSATA ZA STRATY
Odszkodowanie ma na celu naprawienie szkody majątkowej.
Jeżeli wskutek wypadku osoba doznała obrażeń, może powstać wiele wydatków, których wcześniej nie musiała ponosić. Mogą to być koszty leczenia, rehabilitacji, lekarstw, badań, dojazdów do lekarzy czy innych wydatków pozostających w związku z leczeniem.
Art. 444 § 1 k.c. przewiduje, że w razie uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie koszty wynikłe z tego powodu. Przepis przewiduje również możliwość żądania z góry sumy potrzebnej na koszty leczenia, a w określonych sytuacjach także kosztów przygotowania do innego zawodu.
To bardzo ważne, ponieważ odszkodowanie nie musi ograniczać się do kosztów już poniesionych.Jeżeli wiadomo, że poszkodowany będzie musiał ponosić dalsze koszty leczenia czy rehabilitacji, również te okoliczności mogą mieć znaczenie przy dochodzeniu roszczeń.
Co trzeba wykazać?
Poszkodowany powinien wykazać przede wszystkim:
* że doznał uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia,
* że powstały określone koszty lub straty,
* jaka jest wysokość tych kosztów,
* oraz że pozostają one w normalnym związku przyczynowym z wypadkiem.
Innymi słowy: trzeba wykazać nie tylko **„co mi się stało”**, ale również **„jakie konsekwencje finansowe z tego wyniknęły”**.
4. DLACZEGO WARTO ZACHOWYWAĆ KAŻDY RACHUNEK?
Po wypadku człowiek często myśli przede wszystkim o zdrowiu. To zupełnie naturalne.
Jednocześnie warto od początku gromadzić dokumenty związane z leczeniem.
Rachunki za leki, rehabilitację, badania, wizyty lekarskie czy inne wydatki mogą później stanowić dowód poniesionej szkody.
Warto zachować również dokumentację ze szpitala, wyniki badań, zaświadczenia lekarskie oraz dokumenty potwierdzające konieczność rehabilitacji.
Jeżeli poszkodowany korzystał z pomocy innych osób, warto również dokumentować zakres tej pomocy i jej związek ze stanem zdrowia.
Nie należy zakładać, że „to tylko drobny wydatek”. Jeżeli leczenie trwa długo, wiele niewielkich kosztów może w sumie stanowić znaczną kwotę.
5. ZADOŚĆUCZYNIENIE – PIENIĄDZE ZA BÓL I CIERPIENIE
Drugim podstawowym świadczeniem jest **zadośćuczynienie**.
W przeciwieństwie do odszkodowania nie służy ono przede wszystkim zwrotowi konkretnych wydatków.
Zadośćuczynienie ma rekompensować **krzywdę**, czyli niemajątkowe skutki wypadku – ból, cierpienie fizyczne i psychiczne oraz inne negatywne przeżycia związane z doznanym uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia.
Art. 445 k.c. przewiduje możliwość przyznania poszkodowanemu odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Krzywda może mieć bardzo różny charakter.
Jedna osoba może doznać złamania, które po kilku tygodniach nie pozostawi większych następstw. Inna może w wyniku tego samego zdarzenia mieć trwałe ograniczenia ruchowe, przewlekły ból, problemy psychiczne albo utracić możliwość wykonywania dotychczasowych czynności.
Dlatego wysokość zadośćuczynienia nie powinna być oceniana wyłącznie na podstawie samego rozpoznania medycznego.
Znaczenie mają **rzeczywiste następstwa wypadku dla konkretnego człowieka**.
6. CO MOŻE MIEĆ ZNACZENIE PRZY USTALANIU ZADOŚĆUCZYNIENIA?
Przy ocenie krzywdy znaczenie mogą mieć między innymi:
* rodzaj i rozmiar obrażeń,
* intensywność bólu,
* długość leczenia,
* pobyty w szpitalu,
* konieczność rehabilitacji,
* konieczność przeprowadzenia zabiegów lub operacji,
* trwałość następstw wypadku,
* ograniczenie sprawności,
* konieczność korzystania z pomocy innych osób,
* wpływ wypadku na życie rodzinne,
* wpływ na życie zawodowe,
* skutki psychiczne,
* lęk przed ponownym uczestnictwem w ruchu drogowym,
* ograniczenie możliwości realizowania dotychczasowych zainteresowań i aktywności.
Krzywda jest więc czymś znacznie szerszym niż sam ból odczuwany bezpośrednio po wypadku.
Może obejmować również długotrwałe konsekwencje psychiczne i społeczne.
7. RENTA – KIEDY WYPADek ZMIENIA CAŁE ŻYCIE?
Niektóre wypadki powodują skutki, które wykraczają daleko poza okres leczenia.
Poszkodowany może nie być już w stanie wykonywać swojej dotychczasowej pracy. Może również potrzebować stałej pomocy, rehabilitacji albo ponosić zwiększone koszty codziennego życia. W takich sytuacjach może pojawić się roszczenie o **rentę**.
Art. 444 § 2 k.c. przewiduje możliwość żądania odpowiedniej renty między innymi wtedy, gdy poszkodowany całkowicie lub częściowo utracił zdolność do pracy zarobkowej, zwiększyły się jego potrzeby albo zmniejszyły się jego widoki powodzenia na przyszłość.
Renta może mieć więc szczególne znaczenie dla osoby, która po wypadku nie może już zarabiać tyle, co wcześniej, albo która musi stale ponosić dodatkowe wydatki.
Przepisy przewidują również możliwość przyznania renty tymczasowej, jeżeli w chwili wydawania wyroku nie można jeszcze dokładnie ustalić rozmiaru szkody.
8. ŚMIERĆ POSZKODOWANEGO – PRAWA RODZINY
Jeżeli wypadek doprowadził do śmierci poszkodowanego, konsekwencje prawne mogą dotyczyć również jego najbliższych.
Art. 446 k.c. reguluje roszczenia związane ze śmiercią osoby, która wcześniej doznała uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia.
Możliwe jest między innymi żądanie zwrotu kosztów leczenia i pogrzebu przez osobę, która je poniosła. W określonych sytuacjach osobom uprawnionym może również przysługiwać renta. Przepis przewiduje także możliwość przyznania najbliższym członkom rodziny stosownego odszkodowania, jeżeli wskutek śmierci nastąpiło znaczne pogorszenie ich sytuacji życiowej oraz odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W takiej sytuacji trzeba więc analizować nie tylko sytuację zmarłego, ale również sytuację osób, które pozostały po jego śmierci.
9. ODPOWIEDZIALNOŚĆ KARNA SPRAWCY
Wypadek komunikacyjny może być również przestępstwem.
Podstawowym przepisem dotyczącym spowodowania wypadku jest art. 177 Kodeksu karnego. Zgodnie z tym przepisem odpowiedzialność karna może powstać wtedy, gdy sprawca, naruszając – choćby nieumyślnie – zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba doznaje określonych obrażeń. Jeżeli następstwem wypadku jest śmierć człowieka albo ciężki uszczerbek na zdrowiu, odpowiedzialność jest surowsza.
W materiale źródłowym wskazano również, że art. 177 k.k. obejmuje dwa podstawowe typy wypadku: wypadek, którego skutkiem są obrażenia powodujące naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni, oraz cięższy wypadek, którego skutkiem jest śmierć człowieka albo ciężki uszczerbek na zdrowiu.
10. NIE TYLKO KIEROWCA MOŻE PONOSIĆ ODPOWIEDZIALNOŚĆ
W praktyce sprawcą wypadku najczęściej jest uczestnik ruchu drogowego.
Nie oznacza to jednak, że w każdej sytuacji odpowiedzialność może dotyczyć wyłącznie kierującego pojazdem. W materiale wskazano, że odpowiedzialność może być analizowana również w odniesieniu do osób sprawujących nadzór nad ruchem, wykonujących roboty drogowe czy odpowiedzialnych za projektowanie lub budowę drogi – oczywiście wtedy, gdy istnieje związek przyczynowy między ich zachowaniem a wypadkiem.
Oznacza to, że przy nietypowych wypadkach warto dokładnie ustalić wszystkie okoliczności zdarzenia, a nie ograniczać się do pierwszego, najbardziej oczywistego wyjaśnienia.
11. JAKIE ZASADY BEZPIECZEŃSTWA MOGĄ ZOSTAĆ NARUSZONE?
Sprawca wypadku może naruszyć różnego rodzaju zasady bezpieczeństwa.
W materiale wskazano między innymi zasady dotyczące:
* bezpiecznej prędkości,
* bezpiecznego odstępu,
* pierwszeństwa,
* zmiany kierunku jazdy,
* zmiany pasa ruchu,
* wyprzedzania,
* wymijania,
* omijania,
* cofania,
* sprawności technicznej pojazdu,
* trzeźwości,
* szczególnej ostrożności,
* ograniczonego zaufania.
Samo stwierdzenie, że kierowca naruszył określoną zasadę, nie zawsze jest jednak wystarczające do przypisania odpowiedzialności karnej za konkretny skutek. Naruszenie zasad bezpieczeństwa musi pozostawać w związku przyczynowym z wypadkiem. Innymi słowy, trzeba ustalić, czy właśnie to zachowanie doprowadziło do powstania skutku, za który sprawca ma odpowiadać.
—
.
12.KATASTROFA W KOMUNIKACJI
Nie każde poważne zdarzenie drogowe jest zwykłym wypadkiem.Kodeks karny odrębnie reguluje odpowiedzialność za sprowadzenie katastrofy w komunikacji – art. 173 k.k. – oraz sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy – art. 174 k.k.
Z katastrofą mamy do czynienia w sytuacjach, w których zachowanie sprawcy zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach.
Są to więc sytuacje o szczególnym ciężarze gatunkowym, różniące się od typowego wypadku komunikacyjnego.
–13. POSZKODOWANY NIE MUSI BYĆ BIERNY W SPRAWIE KARNEJ
Jeżeli przeciwko sprawcy prowadzone jest postępowanie karne, pokrzywdzony nie musi ograniczać się do oczekiwania na decyzje prokuratora czy sądu. Prawo przewiduje możliwość aktywnego udziału pokrzywdzonego w postępowaniu.
Zgodnie z art. 53 k.p.k. w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego pokrzywdzony może działać jako strona w charakterze **oskarżyciela posiłkowego** – obok oskarżyciela publicznego albo zamiast niego. To ważne uprawnienie.Oskarżyciel posiłkowy nie jest jedynie świadkiem. Staje się stroną postępowania i może korzystać z procesowych uprawnień przewidzianych dla strony.
-14.TRZEBA PILNOWAĆ TERMINU NA ZŁOŻENIE OŚWIADCZENIA
Jeżeli akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny, pokrzywdzony może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej złożyć oświadczenie, że będzie działał jako oskarżyciel posiłkowy. Wynika to z art. 54 k.p.k. Oświadczenie może zostać złożone pisemnie albo ustnie do protokołu.
Jest to bardzo istotne, ponieważ samo bycie pokrzywdzonym nie oznacza automatycznie uzyskania statusu strony procesowej w charakterze oskarżyciela posiłkowego.
Potrzebne jest odpowiednie oświadczenie.
15. NAPRAWIENIE SZKODY W PROCESIE KARNYM
Poszkodowany może również domagać się, aby sąd karny zobowiązał sprawcę do naprawienia wyrządzonej szkody albo do zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Podstawę stanowi art. 46 § 1 k.k.
Jeżeli sprawca zostanie skazany za przestępstwo, które spowodowało szkodę lub krzywdę, sąd może orzec obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia. Na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej sąd – przy spełnieniu ustawowych przesłanek – orzeka taki obowiązek. Jest to bardzo istotne uprawnienie poszkodowanego.
Nie oznacza ono jednak, że roszczenia z ubezpieczenia OC przestają istnieć. W określonych sytuacjach niezaspokojona część roszczenia może być nadal dochodzona w postępowaniu cywilnym.
16. CO OBEJMUJE SZKODA?
Przy dochodzeniu naprawienia szkody trzeba pamiętać, że szkoda może oznaczać zarówno rzeczywistą stratę, jak i utracone korzyści.
W prawie cywilnym określa się je jako **damnum emergens** – rzeczywistą stratę – oraz **lucrum cessans** – utracone korzyści.
W praktyce oznacza to, że skutki finansowe wypadku mogą być znacznie szersze niż rachunki za lekarstwa czy rehabilitację. Jeżeli wypadek spowodował utratę dochodów albo ograniczył możliwość osiągania zarobków, również ta okoliczność może mieć znaczenie dla rozmiaru szkody.
17. KIEDY MOŻNA ŻĄDAĆ NAPRAWIENIA SZKODY W SPRAWIE KARNEJ?
W materiale wskazano kilka podstawowych przesłanek.
Musi istnieć przede wszystkim:
*po pierwsze – skazanie za przestępstwo, które wyrządziło szkodę lub krzywdę;**
**po drugie – związek przyczynowy pomiędzy przestępstwem a szkodą lub krzywdą;**
*po trzecie – szkoda lub krzywda musi istnieć w chwili orzekania.**
Znaczenie ma również to, czy roszczenie zostało odpowiednio zgłoszone oraz czy nie zachodzi przeszkoda wynikająca z wcześniejszego dochodzenia tej samej szkody w postępowaniu cywilnym.
18. DO KIEDY MOŻNA ZŁOŻYĆ WNIOSEK?
To jeden z najważniejszych terminów, o których powinien wiedzieć poszkodowany.
Wniosek o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia można złożyć **do zamknięcia przewodu sądowego na rozprawie głównej** – zgodnie z art. 49a k.p.k.
Nie warto jednak czekać do ostatniej chwili.
Najbezpieczniej jest zająć się tą kwestią odpowiednio wcześnie, szczególnie jeżeli sprawa jest skomplikowana, obrażenia są poważne albo wysokość szkody jest znaczna.
19. KTO MOŻE ZŁOŻYĆ WNIOSEK?
Co do zasady wniosek może złożyć pokrzywdzony lub inna osoba uprawniona.
W określonych sytuacjach uprawnienia mogą przysługiwać również osobom najbliższym zmarłego pokrzywdzonego, które dochodzą roszczeń wynikających ze śmierci poszkodowanego.
W materiale źródłowym wskazano również na możliwość działania przez pełnomocnika oraz udział prokuratora.
20. NAWIĄZKA – KIEDY MOŻE ZOSTAĆ ORZECZONA?
Jeżeli dokładne orzeczenie obowiązku naprawienia szkody jest znacznie utrudnione, sąd może zamiast tego orzec nawiązkę.
Art. 46 § 2 k.k. przewiduje możliwość orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, a w przypadku jego śmierci – na rzecz osoby najbliższej, której sytuacja życiowa wskutek śmierci pokrzywdzonego uległa znacznemu pogorszeniu.
W materiale wskazano, że wysokość takiej nawiązki nie może przekraczać **200 000 zł**.
Nawiązka nie jest jednak drugim, dodatkowym odszkodowaniem przyznawanym obok obowiązku naprawienia tej samej szkody. Jest rozwiązaniem stosowanym w sytuacji, gdy precyzyjne ustalenie i orzeczenie obowiązku naprawienia szkody jest znacznie utrudnione.
21. UBEZPIECZENIE OC NIE WYKLUCZA ODPOWIEDZIALNOŚCI SPRAWCY
Samo istnienie polisy OC nie oznacza, że sprawca przestaje odpowiadać za popełnione przestępstwo.Ubezpieczenie ma przede wszystkim zapewnić ochronę w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone ruchem pojazdu.
W materiale źródłowym przywołano stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym korzystanie przez sprawcę przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji z ubezpieczenia OC nie wyłącza możliwości orzeczenia obowiązku naprawienia szkody ani – w określonych warunkach – nawiązki. Wskazano przy tym uchwałę Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2000 r., sygn. I KZP 5/00.
To ważne rozróżnienie: **ubezpieczyciel może odpowiadać za szkodę w ramach OC, ale odpowiedzialność karna sprawcy jest odrębną kwestią.**
-22. CO POSZKODOWANY POWINIEN ZROBIĆ W PRAKTYCE?
Po wypadku warto działać spokojnie, ale konsekwentnie. Przede wszystkim należy zgromadzić dokumentację dotyczącą samego zdarzenia oraz dokumentację medyczną.
Warto zachować wszystkie dokumenty ze szpitala, wyniki badań, zaświadczenia lekarskie, skierowania na rehabilitację i dokumenty potwierdzające kolejne etapy leczenia. Następnie należy ustalić dane sprawcy i jego ubezpieczyciela oraz zgłosić szkodę. W zgłoszeniu należy przedstawić nie tylko sam opis wypadku, ale również jego konsekwencje. Poszkodowany powinien wskazać, jakich świadczeń się domaga i z czego wynika ich wysokość. Jeżeli leczenie nadal trwa, nie należy udawać, że skutki wypadku są już znane i zakończone. Ostateczne następstwa zdrowotne mogą ujawnić się dopiero po pewnym czasie.
23. NAJWAŻNIEJSZE DOKUMENTY
W sprawie dotyczącej wypadku komunikacyjnego warto zgromadzić w jednym miejscu:
* dokumentację medyczną,
* karty informacyjne leczenia szpitalnego,
* wyniki badań,
* zaświadczenia lekarskie,
* skierowania na rehabilitację,
* rachunki za leki,
* rachunki za rehabilitację,
* rachunki za badania i wizyty,
* dokumenty dotyczące dojazdów związanych z leczeniem,
* dokumenty dotyczące utraty dochodu,
* informacje dotyczące polisy OC sprawcy,
* dokumenty z policji lub prokuratury,
* korespondencję z ubezpieczycielem,
* decyzje ubezpieczyciela dotyczące wypłaty świadczeń.
Warto również sporządzić własny opis tego, jak wypadek wpłynął na życie poszkodowanego.
24. DLACZEGO WARTO OPISAĆ CODZIENNE ŻYCIE PO WYPADKU?
Dokumentacja medyczna jest niezwykle ważna, ale nie zawsze pokazuje wszystko.
Lekarz może odnotować złamanie, uraz kręgosłupa czy inną dolegliwość, ale dokumentacja medyczna nie zawsze pokazuje, jak człowiek funkcjonuje w domu.
Dlatego warto opisać, czy po wypadku pojawiły się problemy z:
* chodzeniem,
* prowadzeniem samochodu,
* wykonywaniem pracy,
* zakupami,
* sprzątaniem,
* przygotowywaniem posiłków,
* opieką nad dziećmi,
* snem,
* kontaktami z innymi ludźmi,
* aktywnością fizyczną,
* wykonywaniem dotychczasowych obowiązków.
Takie informacje mogą pomóc pokazać rzeczywisty rozmiar krzywdy i skutków wypadku.
25. NAJWAŻNIEJSZE ROZGRANICZENIE
W sprawie powypadkowej warto od początku rozdzielić trzy kwestie.
**Pierwsza to szkoda majątkowa.**
Czyli to, co poszkodowany stracił lub musiał wydać.
**Druga to krzywda.**
Czyli ból, cierpienie i inne niemajątkowe skutki wypadku.
**Trzecia to długotrwałe następstwa wypadku.**
Jeżeli wpływają one na zdolność do pracy, zwiększają potrzeby poszkodowanego albo ograniczają jego możliwości na przyszłość, może powstać podstawa do dochodzenia renty.Właściwe rozdzielenie tych roszczeń pozwala uniknąć sytuacji, w której poszkodowany żąda tylko jednej kwoty, pomijając inne przysługujące mu świadczenia.
—
26. POSZKODOWANY MA PRAWO WALCZYĆ O PEŁNĄ REKOMPENSATĘ
Najważniejszą zasadą jest to, że osoba poszkodowana nie powinna zadowalać się automatycznie pierwszą propozycją ubezpieczyciela. Każda sprawa jest inna.
Inny będzie zakres roszczeń osoby, która doznała lekkich obrażeń i szybko wróciła do pełnej sprawności, a inny osoby, która po wypadku wymaga wielomiesięcznej rehabilitacji, nie może pracować i potrzebuje pomocy innych osób.
Dlatego wysokość należnych świadczeń powinna odpowiadać rzeczywistym skutkom konkretnego wypadku
27. NA KONIEC – O CZYM TRZEBA PAMIĘTAĆ?
Wypadek komunikacyjny może powodować jednocześnie skutki zdrowotne, psychiczne, zawodowe i finansowe.
Poszkodowany może mieć prawo do:
**odszkodowania** – za poniesione straty i koszty,
**zadośćuczynienia** – za ból, cierpienie i krzywdę,
**renty** – jeżeli skutki wypadku powodują utratę zdolności do pracy, zwiększenie potrzeb lub zmniejszenie widoków powodzenia na przyszłość,
a w przypadku śmierci poszkodowanego – określone roszczenia mogą przysługiwać również jego najbliższym.
Jeżeli wypadek stanowi przestępstwo, poszkodowany może korzystać z praw w postępowaniu karnym, w tym występować jako oskarżyciel posiłkowy oraz domagać się naprawienia szkody lub zadośćuczynienia na podstawie art. 46 k.k.
Najważniejsze jest jednak, aby **nie przegapić terminów i nie zrezygnować z żadnego roszczenia tylko dlatego, że na początku wydawało się ono niewielkie**.
Wypadek trwa chwilę. Jego konsekwencje mogą trwać latami.
Dlatego warto zadbać o to, aby wszystkie te konsekwencje zostały właściwie udokumentowane i uwzględnione przy dochodzeniu należnych świadczeń.
Brak komentarzy